NAP Process Industry Network

  1. Login
  2. Contact
  3. Google translate

Professorale overpeinzingen

Bij het schrijven van deze column is het eerste kwartaal van 2018 alweer voorbij. Voor mij persoonlijk was het een zeer hectisch kwartaal. Naast de activiteiten in Delft, waaronder het afronden van de colleges uit het eerste semester en een groot aantal afstudeerders, heb ik me ook een project op de hals gehaald. Na 18 jaar hebben mijn vrouw en ik namelijk besloten weer eens te gaan verhuizen. Geen kinderen meer thuis wonend, dus minder slaapkamers nodig en de wens voor meer ruimte op de begane grond. Dat hebben we weten te vinden en binnen 5 dagen was ons oude huis verkocht.

Verhuizen is één ding, maar voor die tijd moest er eerst nog verbouwd worden. Dus vanaf 8 januari, de datum van de overdracht, heb ik project management in de praktijk gebracht. Ik was het naar mijn gevoel aan mijn stand verplicht (als hoogleraar PM) om dit project succesvol af te leveren. En ik kan u opnieuw verzekeren dat het draait om de mensen.

Allereerst was het in deze tijden van economisch herstel al een uitdaging om een aannemer te vinden, maar ook al zijn onderaannemers zijn even druk bezet. Dus om het project binnen het tijdschema op te leveren was een behoorlijke uitdaging. Het eerste leerpunt hierbij was eigenlijk wel opmerkelijk. Al de partijen blijken te plannen op basis van weken. En door hun drukke werkzaamheden en veelheid aan projecten waar ze bij betrokken zijn, betekent dit dat de mijlpalen gekoppeld zijn aan de vrijdagen van die weken. Als iedereen echt zou plannen op de benodigde uren, zou je als project manager een heel wat minder uitdagende klus hebben.  Ondanks dit feit heb ik met de aannemer toch een akkoord bereikt over een redelijk strakke planning, waarbij hij twijfelde of dit wel haalbaar was.

Het bleek haalbaar door er bovenop te zitten. Door er voor te zorgen dat als de mannen eenmaal begonnen zijn, ze ook bij de klus te houden. Dat is niet altijd simpel, maar loont wel de moeite. Veel zaken kunnen ter plekke opgelost worden, waar de neiging bestaat om naar een andere klus te gaan als er wat tegenslag is. Hierbij heb ik duidelijk gemaakt dat we geen problemen kennen, maar alleen uitdagingen. Het zet de toon en stimuleert de communicatie. Dagelijks overleg bij een bakkie koffie om kwart over zeven in de morgen helpt hier wel degelijk bij. Daarnaast beschikbaar zijn om die genoemde uitdagingen het hoofd te bieden. Om een lang verhaal kort te houden, de oplevering en ingebruikname is gerealiseerd op de vooraf bepaalde datum en het meerwerk is in de hand gehouden. En ook de gebruikers zijn tevreden. Dus wat wil je nog meer als project manager?

Het was toch wel weer aardig (en behoorlijk vermoeiend) om weer eens een echt project zelf op te kunnen leveren. Daarbij doe je toch weer wat praktijkervaring op, die weer dankbaar in de cursussen en colleges gebruikt zal gaan worden.  Maar twee van deze banen naast elkaar, moet je niet te vaak en niet te lang doen. Na drie maanden zeer intensief geleefd te hebben, ben ik blijk dat ik weer gewoon hoogleraar kan zijn. U hoort nog van ons.

Hans, NAP professor